Μη κατηγοριοποιημένο

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ: ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΆΝΟΥΜΕ;

Ήταν Ιανουάριος. Πριν από μερικά χρόνια. Νύχτα μπήκα στην κλινική και την επόμενη μέρα ήρθε στον κόσμο το δικό μου πλασματάκι.

Όλα ήταν πρωτόγνωρα. Καταστάσεις και συναισθήματα που δεν είχα ξαναζήσει. Για τρεις ημέρες σχετικά χαλαρά. Ύστερα πήγαμε στο σπίτι.

Και τώρα τι κάνουμε;

Ξαφνικά η ζωή αλλάζει και έχεις μία τεράστια ευθύνη επάνω σου: Αυτήν μίας νέας ζωής. Μιας ζωής, που κρέμεται κυριολεκτικά από τα χέρια σου. Τελικά δεν τα καταφέραμε και άσχημα ως πρωτάρηδες. Τι μας «έσωσε» όμως;

  • Αποφασίσαμε πολύ γρήγορα να «κόψουμε» τη φόρα σε πάσης φύσης συμβουλές. Το μότο μας ήταν «ότι πει ο γιατρός»
  • Προσπαθήσαμε να «αφουγκραζόμαστε» με τον καιρό τις ανάγκες του μωρού. Χωρίς υπερβολές μάθαμε να ξεχωρίζουμε ως και το κλάμα (Αυτό είναι κλάμα πείνας, κλάμα γκρίνιας κλπ)
  • Μετά από μία εβδομάδα άλουστη, αφού και όταν κοιμόταν το μικρό φοβόμουν ότι ο θόρυβος του ντους θα το ξυπνήσει, είπα δεν πάει αυτό άλλο. Προσπάθησα να βρίσκω μικρές «αποδράσεις» και για εμένα. Όταν π.χ. το μωρό μετά το πρωινό τάισμα ξανακοιμόταν, ήταν η ιερή ώρα για εμένα για να απολαύσω επιτέλους έναν καφέ σαν άνθρωπος. Οποιαδήποτε «διάσπαση» της προσοχής (π.χ. τηλέφωνα) ήταν απλός θόρυβος που απλώς αγνοούσα.
  • Αφού δε μπορούσα να βγω έξω, επέτρεψα στον εαυτό μου να κάνει κάποιες αγορές Online, όχι ιδιαίτερης αξίας, μην υπερβάλλουμε, αλλά ήταν πράγματα που με έκαναν να νιώσω καλύτερα.
  • Αφού διαπιστώσαμε ότι το πρόγραμμα είναι σημαντικό για το μωρό αλλά και για όλους, προσπαθήσαμε να καθιερώσουμε συγκεκριμένη «ρουτίνα» κάθε μέρα.
  • Η τεχνολογία σώζει. Αφού μάθαμε ότι υπάρχει συσκευή ανίχνευσης αναπνοής την προμηθευτήκαμε χωρίς σκέψη, ούτως ώστε να μη μας αγχώνει το θέμα πιθανής άπνοιας του μωρού. Σωτήριο. Σου χαρίζει 1-2 ώρες ήσυχου ύπνου.
  • Η σωστή συνεννόηση με παιδίατρο επίσης σώζει. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν παιδίατρο που είναι διατεθειμένος να εξυπηρετεί και από το τηλέφωνο, ιδιαίτερα στους πρωτάρηδες. Να νιώθεις ότι έχεις κάποιον να σε συμβουλέψει βρε αδερφέ! Το πρώτο διάστημα τα τηλεφωνήματα μπορεί να έπεφταν βροχή, τουλάχιστον 2-3 φορές κάθε εβδομάδα. Μετά, έτσι κι αλλιώς αραιώνουν.

Φυσικά και δεν τα κάναμε όλα τέλεια! Υπήρξαν και λάθη, τα οποία αν μπορούσα να γυρίσω πίσω σίγουρα θα άλλαζα. Όπως για παράδειγμα:

  • Δεν έβγαζα όσες φωτογραφίες θα ήθελα, δεν κατέγραφα στιγμιότυπα, δεν κράτησα ζωντανές αναμνήσεις στιγμών που φεύγουν και δεν ξαναγυρνάνε!
  • Δε μοιραζόμουν πολλά πράγματα με το σύζυγο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις ενίοτε. Αναπόφευκτα, μία τέτοια αλλαγή οδηγεί τη μητέρα να θέλει να «αφιερωθεί» 110% στο παιδί και είναι σωστό. Αλλά είναι επίσης χρήσιμο, να βρει ένα 1-2% του χρόνου και για τον μπαμπά, να του δείχνει ότι δεν είναι παρείσακτος. Γι’ αυτό, σε τέτοιες περιπτώσεις η συζήτηση μπορεί να αποβεί σωτήρια. Εμάς (εκ των υστέρων) μας βοήθησε στην αποφυγή παρεξηγήσεων.
  • Κάποιες φορές ίσως «καταχράστηκα» βοήθεια που μου προσφέρθηκε, με αποτέλεσμα αυτό να κουράσει ή να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις. Και πάλι, η συζήτηση είναι αυτό που σώζει καταστάσεις.

Η ζωή με ένα μωράκι σου αλλάζει τη ζωή! Στο χέρι μας όμως είναι κάποιες φορές, να την κάνουμε να αλλάζει προς το καλύτερο, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται αυτό!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *